Grondstoffenschaarste is voor de Belgische consumenten geen ver-van-mijn-bedshow meer. Bijna acht op tien (78%) zegt er vandaag al concrete gevolgen van te ervaren, zoals prijsstijgingen (52%), onbeschikbaarheid van producten (32%) en vertraging bij leveringen (19%). Dat blijkt uit onderzoek dat het onafhankelijke onderzoeksbureau iVOX online uitvoerde bij 500 Belgen in opdracht van Milgro. Opvallend is dat meer dan de helft (55%) tegelijk aangeeft niet of nauwelijks te weten wat grondstoffenschaarste precies is.
Schaarste wordt vooral voelbaar aan de kassa
Voor consumenten uit grondstoffenschaarste zich in de eerste plaats in hogere prijzen. Ruim de helft (52%) ziet producten duurder worden.
Voeding staat met voorsprong bovenaan de lijst van producten waarvan prijsstijgingen het meest doorwegen. Zo plaatst bijna de helft (45%) voeding op de eerste plaats en neemt driekwart (74%) het op in zijn top vijf van grootste frustraties.
Naast voeding komen huishoudtoestellen (56%), elektronica (55%), auto’s (41%) en batterijen (37%) in de top vijf voor.
Beperkte kennis over een groeiend probleem
Hoewel driekwart (76%) van de Belgen grondstoffenschaarste als een reëel probleem beschouwt, blijft de kennis opvallend beperkt. Slechts 38 procent zegt goed te weten waarover het gaat, terwijl meer dan de helft (55%) er nog nooit van gehoord heeft of er weinig over weet.
Die kenniskloof vertaalt zich in hoe de impact wordt ingeschat. Hoewel een grote meerderheid (78%) aangeeft al gevolgen te ervaren, zegt slechts 41 procent dat grondstoffenschaarste vandaag een directe invloed heeft op het dagelijkse leven. Vier op tien zien die impact niet, en 19 procent heeft geen mening.
De beperkte kennis verklaart waarom veel consumenten de link niet leggen tussen het abstracte begrip en hun concrete ervaringen in het dagelijks leven.
“Grondstoffenschaarste beïnvloedt vandaag al wat consumenten betalen, hoe lang ze wachten en welke producten beschikbaar zijn,” zegt Pascale Hendrickx, Managing Director bij Milgro België. De impact is er al, maar wordt nog niet altijd als dusdanig herkend. Hierdoor blijft echte verandering en gedragsverandering vaak uit.”
